De historie

De eerste Nighthawk is in februari 1993 gekocht voor het lieve bedrag van 9.500 gulden, bouwjaar was 1985 en geďmporteerd vanuit Amerika. De machine zag er als een zonnetje uit en glimmen als een splinter nieuwe. Het rijbewijs waarmee ik pas echt mocht gaan rijden behaalde ik 13 december later dat jaar.

Het tweede seizoen dat ik de motor had maakte ik de eerste smak, in Duitsland bij afslag Wezel bleek de afrit in tegenstelling tot Nederland een haarspeld bocht, de motor gleed onder mij vandaan en klapte met de linkerflank tegen een zandheuvel aan. Licht dizzy en met een heup uit de kom pakte ik mijn bullen bij elkaar samen met mijn been, hees de motor overeind en ben met een rustig gangetje naar huis gereden.

    Klik voor een grote afbeelding  

Na een week niet kunnen lopen ben ik eens voorzichtig in de garage gaan kijken om de schade op te nemen. Dat was even slikken, tank beschadigd, zijpaneel gebarsten, stuur stond goed overeind en nog wat andere kleine mankementen maar het ergste was eigenlijk nog wel dat de achter brug scheef stond, als je achter de motor ging staan terwijl die op de bok stond zat het achterlicht circa 5-8 cm rechts boven de band.

De hele achterkant is toen uit elkaar gehaald, een opstelling gemaakt van balken en ander materiaal en met een krik van 'n ton is de brug weer op zijn plaats gedrukt, de resterende reparaties waren toen zo’n 1000 gulden.

Uiteraard zijn er de normale onderhouds kosten van een keertje verse olie, en nieuw setje sloffen en remblokjes die versleten zijn. Jammer was wel dat het motorrijden een paar jaar erg stroef ging, bochten gingen niet lekker, lange ritten waren ook niet leuk omdat mijn heup dan begon te klagen.

Tot ik een keertje een rit ging maken in Tienderveen, via ICQ had ik iemand leren kennen die daar woonde en mij uitnodigde voor een toert tocht in Drenthe, hij reed een Ducati en had het erover dat we het rustig aan deden. Ik had een passagier die nog nooit achterop had gezeten, en toen we weg reden waren we binnen een poep en een scheet met twee Duc’s en een Honda, en dat ging niet langzaam………… maar het was toch ergens goed voor; ik was definitief van mijn bochten angst af.

Eerlijkheid gebied me wel te vertellen dat ik geen racer ben, ik vindt het heerlijk als eerste bij het stoplicht weg te zijn en de machine door te trekken naar 7000 - 8000 toeren, maar als ik de maximum toegestane snelheid bereikt heb gaat ook gelijk het gas er weer af (oké uitzonderingen daargelaten). ik heb nooit veel prenten gehad en dat wil ik ook maar zo laten.

In 1999 ben ik verhuisd, In die verhuisperiode had de motor het ook zwaar te verduren, een knullig achter gelaten plankje kreeg van een zuchtje wind een duwtje in de rug en in de lanceer kromme stond, je voelt het al aankomen, de mooie Honda het gevolg: een fikse deuk in de tank. Om toch te achterhalen indien de schade zou laten repareren wilde ik een taxatie van de schade dus toog ik op een donderdag avond naar een schadebedrijf.

De eerste week dat ik weer moest gaan werken had ik net vier weken van vakantie achter de rug waarbij het van uitrusten niet is gekomen ten gevolge van de verhuizing. Vrijdagochtend (een dag nadat ik de schade op had laten nemen van de tank) had ik op de motor net onder Nijmegen rond het plaatsje Ooi een blackout.

Toen ik anderhalf uur later bijkwam in het Radbout-ziekenhuis en absoluut niet wist wat er allemaal gebeurd was heb ik een vriend opgebeld en zijn we gaan kijken wat er van de mooie Honda over was. Huilen, het was om te huilen zo triest zoals het ding erbij stond. Gelukkig had ik zelf niets maar bij de aanblik van de Honda keerde mijn maag zich om, ik had echt geluk gehad.

Het bergingsbedrijf kwam het apparaat enige tijd later thuis afleveren, ik kon hem direct naar de schroot laten brengen maar ik was toch zo aan gehecht dat ik hem nog even bij me wilde houden…… Uit nadere inspectie bleek dat er van de Honda Nighthawk 650 niet veel goeds meer te maken was, alles waar je naar keek was krom, beschadigd dan wel anderzijds onherstelbaar verwrongen. Een ding was nog in orde: sleutel omdraaien starten en lopen: het motorblok was in orde. Maar ja met een krom frame, stuur in de kreukels en wat voor ’n ander onheil ik hier nog kan opsommen, rijden zou het kenteken MP-34-VZ niet meer.

Later dat seizoen belde er een kennis op, de eerste vraag die hij stelde was wel type was jouw motor ook al weer ? Later dat gesprek kwam hij op de proppen met een Nighthawk 650 van het zelfde type echter met een fikse motorschade, de zuigerdrijfstang van de eerste cilinder stak door het carter naar buiten, niet best dus. Na rijp beraad is die motor toch in mijn bezit gekomen immers het motorblok van mijn Honda was nog prima in orde.

Omdat ik in huis nog aan het verbouwen was heb ik pas in het voorjaar van die twee Nighthawks er één gemaakt, eerst de defecte motor gedemonteerde zodat ik wist wat ik wel en wat ik niet los moest maken om daarna het goed werkende blok uit mijn oude Honda te halen en over te zetten naar het nieuwe frame. Was er nog een probleem, de uitlaten.

De uitlaten van de machine die ik had opgekocht waren volledig doorgeroest op de achterdemper tegelijkertijd waren de uitlaten van mijn oude motor zodanig beschadigd dat ik daar ook niet veel meer mee kon en van die twee uitlaten een maken dat was helaas ook geen optie. Dan maar het internet op, met een motorsloop in Wormerveen kon ik de deal maken dat ik de overgebleven onderdelen in kon leveren en daar een nieuwe set uitlaten voor terug kon krijgen.  Echter toen die werden afgeleverd kwam ik er al vrij snel achter dat dit vervangings setje helemaal niet leek op de originele, maar hierover later meer. Het completeerde de motor als geheel en Sander kon met zijn herboren Nighthawk 650 nu met het kenteken MT-52-JV de weg weer op.

Dat ging prima totdat ik op een ochtend naar een collega reed om naar het werk te gaan en ik in een rotonde gas gaf en een hels kabaal zich van het pleintje meester maakte…… Geen idee hebbende wat ik nu weer aan de Honda had hangen experimenteerde ik een beetje om er achter te komen waar de herrie vandaan kwam, dat bleek een lamme  vierde versnelling te zijn.  Bij gebrek aan financiële middelen en inspiratie heb ik lange tijd weinig gereden zonder vierde versnelling. Een Honda Nighthawk 650 heeft er zes dus ach je moet een kunnen missen.  

Inmiddels is het 2002 en de Honda CB650SC verkeerd in een erbarmelijke staat, roest en aluminium oxide hebben bezit genomen van de Honda en het is nu tijd geworden om de tegenaanval in te zetten. De financiële middelen staan alleen een opknapbeurt toe, maar dan ook wel een goede.

Deze pagina is in 2002 in het leven geroepen en we gaat de draad in dit jaar wat betreft deze site hier oppakken.